Dubbelspel

Dubbelspel

Want de mannen nemen ook hun problemen mee naar het dominotafeltje: aan het eind van de dag kennen we hun gedachten over elkaar, over elkaars vrouwen, over politiek en over de wereld.

Het hele register van verborgen vijandschap en schijnheiligheid is opengetrokken en de lezer blijft verbijsterd achter.

Read Online Dubbelspel

Dubbelspel certainly is an interesting read and a must if you want to learn about Curaçao and its inhabitants. The story is not just about four men and their game of dominoes, but also about their characters, the two women, the lifestyle on Curaçao, and the scenery, which makes the book so much more than just a story about four men playing their weekly game of dominoes on a lazy Sunday afternoon.

Het spelen bestaat ogenschijnlijk uit niets anders dan het tegen elkaar zetten van de stenen in twee richtingen, meestal beginnend met de dubbelzes. Na ieder spel worden de stenen omgedraaid en door elkaar geschoven; ze worden gewassen en wel door een van de partners die het spel gewonnen hebben. Als je haar Antiliaanse tongval hoort, die ze zo nu en dan nog eens flink aanzet, voel je je direct op Curaçao, tot je je realiseert, en Arion vertelt je dat ook, dat ze daar helemaal geen Nederlands spreken maar Papiamento. Mannen geven soms geld of diensten voor seks en vrouwen verdienen soms noodgedwongen wat bij met het geven van seks, soms houden ze ook wel een beetje van die kerels. Hij is deurwaarder en heeft dromen om rechter te worden, want dat zal hij iedereen wel eens een poepie laten ruiken (mijn woorden, rdv, niet die van Manchi). Hij heeft in het verleden een moord gepleegd en Manchi vindt dat hij er veel te genadig is afgekomen met zijn noodweerexces. Janchi (in sommige uitgaven gespeld als Juanchi) Pau is wat lichter van kleur, een arbeider bij de Shell maar ook heeft hij losse klussen. De metafoor: domino spelen is het leven Het spel wordt door de mannen heel serieus genomen, ook al spelen ze niet om geld. Iets dat niet is toegestaan, in bridge is het aanseinen van kaarten wel toegestaan maar dan op zon wijze dat de tegenstander het ook kan begrijpen. Solema speelt bridge en Manchi wil het eigenlijk ook leren; hij voelt zich te goed voor zijn vrienden en wil hogerop. Zijn partner van die middag, Manchi, wordt steeds afgeleid door zijn eigen gedachten, vrees, dromen (weekendhuis, vrouw, rechter worden). Al hun frustratie, dromen, verlangens, en flash backs worden vermengd met het spel, het gokken, het uitzetten van een speelplan, bedenken welke stenen de partner heeft, achter alles iets zoeken - paranoia, die soms geen paranoia is maar helder inzicht. Het spel brengt vier mannen samen die eigenlijk niet zoveel gemeen lijken te hebben maar wier lot aan elkaar geklonken is. Maar ook hoe hij alles met elkaar verweeft door motieven, onder andere dat van de schoenen, en hoe alles steeds een dubbele bodem krijgt of lijkt te krijgen. Als ze dat geld heeft, doemt er een duivels dilemma op: moet ze dit geld besteden aan schoenen voor haar zoon of moet ze haar gastvrijheid gestalte blijven geven in de vorm van rum die bij het Portugese avondwinkeltje gekocht moet worden? Als we om schoenen spelen , voegde Chamon eraan toe, zijn armen uitspreidend en iedereen zeer welwillend aankijkend, dan is het niet meer dan logisch dat die schoenen ook concreet aanwezig zijn. (ibid,: 91) De roman kent een behoorlijke portie kritiek op de eigen bevolking, de Curaçaose politiek van eigenbelang en nepotisme, bijvoorbeeld door Solema (de mensen zijn lui en ze wil een soort socialistische coöperaties) en door Manchi, die een hekel heeft aan een laissez-faire-houding, maar daar heeft hij wel zijn eigen kleinzielige redenen voor. Hij heeft door zijn relatief grote rijkdom ook het meest te verliezen. Maar ook Chamon, die een paar kleine krotten van huisjes bezit, wil dat niet weten; hij is bang voor rijk versleten te worden en dat hij dan meer moet uitgeven dan hij wil. Hij is ook bang dat hij te hard moet werken, want hij is inderdaad wel een beetje lui (zoals Solema zegt, die in Europa is geweest). Er wordt steeds naar een ander Caribisch eiland verwezen: Cuba, waar de revolutie heeft plaatsgevonden en het socialisme de mensen gelukkig maakt (was dat nog zo in 1973? Maar uit alles voel ik deze tragikomedie een grote liefde voor de mensen van Curaçao met al hun gedoe en gehossel. Des te grappiger is het natuurlijk te beseffen dat Machi en de anderen Papiemento spreken en geen Nederlands, terwijl Arion, zelf een Curçaoënaar, zijn boek in het Nederlands heeft geschreven voor een hoofdzakelijk Nederlands publiek. Tot slot Ik vind dit boek zeker een klassieker in onze Nederlandse literaire wereld, Ik vermoed dat het niet vaak meer gelezen wordt, terwijl het in 2006 het gratis boek was voor bibliotheek-bezoekend Nederland Nederland Leest, uitgegeven door het CPNB, die ook het Boekenweekgeschenk uitgeeft. Ik vind dit echt een ontzettend goed boek, met prachtige verdubbelingen en tegenstellingen, zoals onder andere het schoenenmotief, maar verdubbelingen en tegenstellingen zijn op alle niveaus te vinden.

Its a story about four men, Manchi Sanantonio (bailiff and owner of the biggest house in his neighbourhood), Boeboe Fiel (taxi driver), Janchi Pau (independent) and Chamon Nicolas (convicted murderer and secretly rich) playing dominoes on a hot Sunday afternoon. And unlike every other Sunday, when they are telling jokes and having a good time, now they only talk about politics and heavy stuff, giving the reader an insight to 4 different views on Curaçaoan society. What makes Boeboe complains that things are getting to heavy for a game of dominoes among friends.

De ware aard van vier Curaçaose mannen komt naar boven als ze niet alleen dominosteentjes tegen elkaar schuiven, maar boven alles psychologische oorlog voeren om hun mannelijkheid te bewijzen. De spelregels en het bijhouden van de scores worden uitvoerig uitgelegd, zodat ook een niet-Antilliaanse lezer het verband snapt tussen het dominospel en de sociale/politieke context eromheen.

I read the dutch version and live next to the island where the story takes place.

Het boek speelt zich af op Curaçao over vier mannen die op zondagmiddag een vriendschappelijk potje domino spelen. Het gaat niet alleen over domino maar ook over het leven op Curacao en de vrouwen van twee van de mannen. De vier mannen zijn totaal verschillend en hun gedachten tijdens een potje domino zijn mooi verwoord en geven 4 verschillende inzichten in het leven op Curacao.

  • Dutch

  • Literature

  • Rating: 3.40
  • Pages: 320
  • Publish Date: October 2006 by CPNB
  • Isbn10: 9059650433
  • Isbn13: 9789059650435