Kies voor vrijheid: een eerlijk antwoord

Kies voor vrijheid: een eerlijk antwoord

Een autobiografisch getint geschrift van de voormalige VVD-politicus (geboren in 1963) die na zijn vertrek bij de VVD een eigen partij, de Groep Wilders, heeft opgericht en nu bezig is deze organisatie op en uit te bouwen.

Daarnaast zet hij zich af tegen politici van uiteenlopende signatuur en het slappe beleid dat ze naar zijn mening voeren.

Nederland dient naar zijn mening de eigen identiteit te handhaven en zich niet uit te leveren aan 'wezensvreemde culturen' of supranationale organisaties.

Read Online Kies voor vrijheid: een eerlijk antwoord

Here, behind the dikes, wealth and solidarity have been achieved unlike anywhere else, with freedom for all and with traditionally a tolerance of people who themselves were tolerant.

Voor mij was het ook verbazingwekkend dat ik het gedeeltelijk eens kon zijn met zijn profilering van de Nederlandse politiek gedurende de Jaren 90. Meest in het oog springend is zijn bewering dat de Christelijke kerk wat deze dan ook moge zijn sinds Augustinus (4e eeuw) geen aanspraken eer heeft gemaakt op wereldlijke macht. Zeker privatisering van de zorg heeft geleid tot grote bezuinigingen die juist door Wilders niet gewenst worden terwijl hij deze privatisering toch voorstaat in dit boek. Terwijl zelfs in de VS steeds meer stemmen opgaan om een minimumloon in te voeren danwel te verhogen, wil Wilders deze, vanuit vrijhandelsgedachte, juist afschaffen. Helaas ondermijnt hij dan zijn idee van bescherming van de zwaksten en het scheppen van kansen voor de jeugd, juist degenen die nu vaak op een minimumloon zitten. Niet alleen duidelijk tegen de vermenigvuldiging van de vruchtbaardere immigrantenbevolking, maar ook onverstandig voor Nederland zelf. Het is juist voordeliger om kinderen in Nederland geboren te laten worden en door de Nederlandse onderwijsmallemolen te halen als je wilt dat men de Nederlandse identiteit bezit wederom, wat deze ook moge zijn. Maar de oplossing leraren en ouders laten bepalen wat kinderen leren op school lijkt ineffectiever dan het opstellen van een onderwijscurriculum door het Ministerie van OCW, hetwelk Wilders overigens volledig wil afschaffen. Het verschil tussen scholen zal dan, hoogstwaarschijnlijk, alleen maar toenemen net als met meer traditioneel-kapitalistische ideeen die Wilders voorstaat. Deze zijn, onder andere, de invloed die Turkije zou hebben door haar grootte/aantal inwoners, haar slechte relaties met buurlanden, en haar lage GDP per capita. Anderzijds: Nederland/EU zelf onderhouden met veel van deze landen ook geen goede banden. Maar vooral houdt Wilders geen rekening met de invloed die het afwijzen van Turkije als EU-lid heeft op de houding van Turkije t.o.v. de EU, waarmee ik niet zozeer de politieke elite bedoel alswel de opinie van de bevolking. En reclassering, op de wijze zoals deze nu wordt bedreven, is niet buitengewoon effectief; maar geen reclassering betekent het niet bieden van alternatieven, en dus een ongetwijfeld terugvallen in criminaliteit. Gelukkig wil hij ook de handelsbelemmeringen voor ontwikkelende landen elimineren, wat leidt tot eerlijker concurrentie en grotere zelfhulpmogelijkheden van deze landen. Bovendien heeft hij geen oog voor het feit dat de Nederlandse identiteit juist lijkt te zijn gevormd door de opname van een grote verscheidenheid aan religieuze en etnische groeperingen op relatief welwillende wijze. Hij brengt zijn boodschap ook bedreigend: Nederland wordt gegijzeld door een van de bevolking vervreemd geraakte elite. Al deze maatregelen lijken echos te zijn van de VS en Israel; van een fascistische cultuur waartegen hij zich juist beweert af te zetten. Juist dit is een belangrijke stap die kan leiden tot ontaarding in dictatuur en discriminatie: zij met een verdacht uiterlijk worden nu reeds sneller opgepakt, maar dan zal er een nog grotere vrijbrief hiertoe zijn. Herhaaldelijk geeft hij aan de meerderheid van de moslims in Nederland juist te willen bescherming voor de extremistische minderheid. De eersten (onder de duizend individuen), zo zegt hij, zijn niet te redden en moeten preventief het land worden uitgebonjourd. De tweede groep wil hij echter met goodwill, integratieprogrammas, begrip en onderwijs de Nederlandse samenleving inleiden een nobel plan waarop hij inmiddels lijkt te zijn teruggekomen. Hij toont zich echter inconsistent wanneer hij veelvuldig beweert dat de Islam zelf antidemocratisch is, terwijl hij 95% van de moslims in Nederland als vrienden zegt te beschouwen en hen zegt te willen beschermen tegen de radicale uitwassen die de 95% een slechte naam bezorgen. Maar ook de paradox van een inherent ondemocratische islam die, wat ondemocratisch potentieel in haar heilige geschrift betreft, toch weinig verschilt van de Bijbel en de Torah en een overgrote meerderheid aan democratische moslims in Nederland wordt niet verklaard. Hij ziet niet, of wil niet zien, dat radicalisme ook een oorzaak heeft. Maar vooral lijkt hij veel sterker met moslims te sympatiseren dan nu, nu hij minder Marokkanen wil, de Islam te pas en te onpas afkraakt, en alle moslims over een kam scheert. Wilders lijkt te zijn ontaard in zielloos populisme waar hij juist opriep tot dialoog in dit boek.

Wilders was a member of the Conservative-Liberal party the VVD and was elected in Parliament for that party.