Son Şiirleri (1959-1963)

Son Şiirleri (1959-1963)

Son iirleri(1959-1963)Türk iirinin çizgisini deitirmi, çok yönlü, evrensel boyutlu bir air ve yazarn bu basm için yeniden gözden geçirilmi, kaynak metinler esas alnarak düzeltilmi "külliyat"...

Read Online Son Şiirleri (1959-1963)

Nasl indireceksiniz beni üçüncü kattan? Ben bu avluda bahtiyar yaadm bilemediiniz kadar.

Seydi Fakll köyünde kadnlar art arda dizilmi su çekerler art arda balanmlar bir tek ipe su çekerler gayya kuyusundan, su çeker ta devri kadnlar otuz metre altndan yerin.

Kopardm portakal dalndan ama kabuu soyulamad.

Oldum yldzlarla har neir ama says bir tamam saylamad. (1959, Astorya Lokantas) Gözlerinizin ikisi de yerinde, Adnan Bey, iki gözünüzle bakarsnz, iki kurnaz, iki hayn, ve zeytini yal iki gözünüzle bakarsnz kürsüden Meclis'e kibirli kibirli ve topraklarna çiftliklerinizin ve çek defterinize. Ellerinizin ikisi de yerinde, Adnan Bey, iki elinizle okarsnz, iki tombul, iki ak, vck vck terli iki elinizle okarsnz pomadal saçlarnz, dövizlerinizi, ve memelerini metreslerinizin. ki bacanzn ikisi de yerinde, Adnan Bey, iki bacanz tar geni kalçalarnz, iki bacanzla çkarsnz huzuruna Eisenhower'in, ve bütün kaygnz iki bacanzn arkadan birletii yeri halkn tekmesinden korumaktr. Beni, Üniversiteli yedek subay, Kore'de harcadnz, Adnan Bey. Elleriniz itti beni ölüme, vck vck terli, tombul elleriniz. Gözleriniz öyle bir bakt arkamdan ve ben al kan içinde ölürken çlm duymamanz için kaçrd sizi bacaklarnz arabanza bindirip. Ama ben peinizdeyim, Adnan Bey, ölüler otomobilden hzl gider, kör gözlerim, kopuk ellerim, kesik bacaklarmla peinizdeyim. (1959, Diyet, Korede ölen bir yedek subaymzn menderese söyledikleri) Yüz yl oldu yüzünü görmeyeli, belini sarmayal, gözünün içinde durmayal, aklnn aydnlna sorular sormayal, dokunmayal scaklna karnnn. (1959, Hasret) Türküler söylendikçe Türk diliyle Seni seviyorum gülüm, dendikçe Türk diliyle Türk diliyle gülünüp Türk diliyle atlar yakldkça, Adnan Bey, ben anlacam, anlacak Türk diliyle size sövüüm. Bir adnz var, Adnan Bey, admza benzeyen. (1959, adnan bey) Selanikli Osman Efendi keskin muhasebecilerdendi ama o da yanld ömründe bir kere yanl bir tohum atp rahm-i madere. Vatan çiftliklerinizse, kasalarnzn ve çek defterlerinizin içindekilerse vatan, vatan, ose boylarnda gebermekse açlktan, vatan, soukta it gibi titremek ve stmadan kvranmaksa yazn, fabrikalarnzda al kanmz içmekse vatan, vatan trnaklarysa aalarnzn, vatan, mzrakl ilmühalse, vatan, polis copuysa, ödeneklerinizse, maalarnzsa vatan, vatan, Amerikan üsleri, Amerikan bombas, Amerikan donanmas topuysa, vatan, kurtulmamaksa kokmu karanlmzdan, ben vatan hainiyim.

Hayatn ayrntlarna çok sade bir dille dokunuyor.

Raised in Istanbul, Hikmet left Allied-occupied Turkey after the First World War and ended up in Moscow, where he attended the university and met writers and artists from all over the world. In 1928 a general amnesty allowed Hikmet to return to Turkey, and during the next ten years he published nine books of poetryfive collections and four long poemswhile working as a proofreader, journalist, scriptwriter, and translator.

  • Turkish

  • Poetry

  • Rating: 4.32
  • Pages: 195
  • Publish Date: January 2002 by Yapı Kredi Yayınları